Macedonian Truth Forum   

Go Back   Macedonian Truth Forum > Macedonian Truth Forum > Macedonian History

Thread Tools
Old 07-19-2015, 08:50 AM   #671
George S.
Senior Member
George S.'s Avatar
Join Date: Aug 2009
Posts: 10,121
George S. is on a distinguished road

A Century of Silence – Chapter 4 –Part 13
By Stoian Kochov
Translated and edited by Risto Stefov
[email protected]
July 15, 2015

How can we have been so stupid as to think that we would receive ‘brotherly’ support from the very same people who invaded, occupied and portioned our Macedonia in 1913 and took it for themselves? Worse than that, why did we believe that the very people who had divided our Macedonia were now going to help us reunite it? Even worse than that, how could we have expected to unite our Macedonia after World War II ended? When the war was over, when everything had been decided and when the rest of the world was looking forward to living in peace?

How can we have been so naďve as to think that a government (Bulgarian, Yugoslav, or Greek) would be so stupid as to arm NOF or any other Macedonian liberation movement and freely give it part of its territory for which it had fought in 1913?

I know that any reasonable person would have said ‘no’ to fraternizing with our occupiers, especially with the so-called ‘fraternal, communist parties’ (CPY and CPG) because it was not in their interest to support us in the creation of a united and independent Macedonia separated from Greece and Yugoslavia. By fraternizing with them, they in fact prevented us from organizing and achieving our aims.

They wanted us to be part of them, especially during the Greek Civil War so that they could control our actions, just like they did with NOF. If we acted independently we were immediately labeled traitors. In the end the CPG labeled the NOF leaders traitors anyway and as such doomed them. The Greeks would have done anything, lie, tell us what we wanted to hear, etc., in order to keep us within reach.

For example, Stavros Karkaletsos, President of the Hellenic Centre for European and International Analysis, once said: ‘I, as a Greek, and many others here believe that the Communist Party of Greece at the time played an anti-Greek role. There was a statement made by Aris Velouhiotis, wartime leader of the Party during the Second World War, that Greece’s borders ended at Mount Olympus.’

Now, why would he say that when clearly it was against his own interests? It was pure propaganda, but for what reason?

Clearly he said it to placate the Macedonians or more precisely to attract the so-called Slavo-Macedonians on the communist side of the Greek Civil War and have them fight against the Greek army. And that’s exactly what happened. All kinds of things were promised but none materialized. It was as if the Greek communists had gotten amnesia because later none remembered or recalled what they had promised. It was a trick to attract the Macedonians to their side and have them fight against the Athens government. (See: “A century of persecution.”)

Such tricks were used against us by many Greeks including Zahariadis and Markos and also by members of the CPY/CPM, from 1943 to 1949, and especially by Tempo, Kolishevski, Uzunov and other Macedonians. We were also given a label, no doubt by the CPG, CPY/CPM, and we became known as the “Egeitsi” (Aegeans), a hurtful and offensive label for us because we were all patriotic Macedonians. It was scary indeed…” concluded Krapov, who went silent.

I watched the old man in wonderment as he pondered his next move, curious as to what he was going to say next. Then, without warning, he stood up, fixed his white hair with his palm and said: “We had a strange logic here in Kostur: If you were against them not even the river Belitsa could wash away your guilt because you were against the Bands who died protecting Kostur and your native land. Conversely, if you wholeheartedly were for the Communists then you not only advanced their ideas but you were also labeled Internationalist and an internationalist intellectual.

With such an internationalist orientation, a hundred years later, a person from Kostur will feel like a new man, not caring where he belongs while living outside of Kostur. Now scattered around the world, we feel spiritually depleted and go on with our cosmopolitan lives, living only with our memories... But for how many generations?! Will the next generation know or even care to know where it came from? Scary isn’t it?

It is incomprehensible even today that we (Macedonian fighters in the ranks of ELAS) actually participated in the destruction of the entire well-organized Kostur Region community when we attacked the 64 Macedonian villages with more than 9,800 armed Macedonian freedom fighters, who bravely stood on guard against Hellenism and protected our people from losing their identity and dignity. Instead of valourizing these fighters as the true guards of our identity and dignity, which in effect were a Macedonian national resistance, we placed a black mark on them and in our history labeled them with all sorts of ideological labels. But what is truly amazing, the very same people who we labeled ‘traitors and collaborators’ were not only good enough to fight in the new campaign, but left us with a new generation of fighters (all those who remained alive or their sons). Unfortunately, after they were disarmed they too were stuffed in the same trap as the rest of us; they too became the good sons of the Communist Party of Greece...

This phenomenon of freedom fighters, fighting exclusively for the Macedonian cause, appearing in Kostur and in other places in Macedonia at this time and under these circumstances, shows that there is still much respect for our people’s identity and dignity. We respect ourselves and who we are! Unfortunately we have not learned to avoid the traps set for us by outsiders. We have not learned to refrain from being drawn into the political games being played all around us. Believe me when I tell you this… We committed a great sin when we destroyed the Kostur freedom fighters.

Also let me tell you this. If nations in the world existed with roots extending to the very distant past, we would be amongst the first, if not the first to fit that profile. We are Macedonians and we one of the oldest nations in the world. And we still exist… It is a miracle. It is a sin to want to persecute and destroy a miracle… especially the Kostur freedom fighters…

It turned out that every ideology invariably leads to violence and radical thinking. And now this ideological intimacy with double standards turned the Macedonians away from their original objectives and gave them different visions and different yearnings. Of course that was expected with change; a new Party, a new world order… It was a big deal. But the greatest error we made was to surrender our people to strangers, to our historic enemies, under the belief that they would lead us to national freedom.

Throughout the entire period while the war was raging on, we Macedonians were under the spell of the CPY/CPM and the CPG. It was like we all had the same disease. Especially the Macedonians who were members in these parties and who not only wholeheartedly believed what the Parties preached to them but they excessively propagated their own illusions and were blind to the truth. They were the ones who created the atmosphere of lies which have now lasted more than half a century. They are the ones who covered up our failures and the destruction of the true Macedonian freedom fighters in Kostur. They are the ones who destroyed the Macedonian family and turned us all into world wanderers. They are the ones responsible for us losing our ancestral homes. The unprecedented genocide that befell us is on their hands…” concluded Krapov, sitting down, looking emotionally drained.

Alien ideological strategies and the disorganization of the Macedonian position

Krapov looked at me and said: “Tell me something about the Civil War. Was it true that more than 60% of the participants were Macedonians? What was the purpose of that war? Was its goal really to unite Macedonia?”

I don’t know why Krapov asked me again because I had answered these questions a little earlier in our conversation. At least I thought I had.

“No!” I said. “It was bait planted by the CPG, CPY/CPM” giving him a short answer.

Krapov looked confused as if wanting to say: “That’s all you have to say?”

Feeling awkward I began talking. I felt like I had to tell him everything I knew.

I said: “As history has shown, the Greek Civil War was filled with much cruelty against the Macedonian people living in Greek occupied Macedonia as this cruelty and deadly games were led and played by the then leaders of the Left, especially those of the CPG, the CPY headed by Tito. It was done for the benefit of their countries.

This many years later and after spending half a century feeling like prisoners, for us the Greek Civil War can be generally assessed as objective, but only if we analyze NOF and AFZH’s goals and results from a neutral standpoint, which will then show that it was a closed circle tragedy. And I will tell you why!

This phenomenon called the ‘Greek Civil War’ was not only pure genocide to ethnically cleanse Greek occupied Macedonia of its Macedonian population but it was a means of making it look legal and moral from the Greek side, which resulted in our silence for more than half a century. What did we want? We wanted our Macedonia, which was stolen from us, to be given back to us. We wanted to be Macedonians; exactly what we are! No more and no less! Were these not noble deeds? Why then did it turn out that we were the bad guys who had to suffer and keep silent about it for half a century?

NOF and AFZH’s objectives, which were then closely linked with the ideology of world globalization, were changed depending on which client and in whose hands NOF and AFZH’s fate belonged, the CPG or the CPY/CPM. As a result NOF and AFZH’s achievements were extremely disappointing. Not only did we lose many people, we lost our Macedonian primordial homeland forever. Not only were there no guarantees demanded by NOF and AFZH to ensure our postwar survival, but they also failed to stop the “Pedomazoma” from taking place, which was no less than political terror against the Macedonian children. Because no such guarantees were made, for our (self) sacrifices in the Greek Civil War, we were rewarded with a one way ticket out of our homeland.

The guilt is ours to bear…

After World War II ended it was more than clear that the Greek Civil War was started by the communist regime, or more precisely by Zahariadis, Tito and Stalin. But it became an interesting combination when demagogy and daily politics were merged in historiography where the dual historical reality was recklessly distorted in the belief that the Greek Civil War (1945 - 1949) was an epic, a historical event for us Macedonians. But if we analyze the facts, we will find that NOF and AFZH were preoccupied, according to some political plan, with using systematic propaganda in order to mobilize the Macedonian people, through lies and deceit, to join the war. The Macedonian people were never asked if they wanted a war, they were simply led to join this strange conflict with false promises. We Macedonians should also bear much of the guilt for allowing strangers to take our children away from us. This act alone sealed the fate of the Macedonian family in Greek occupied Macedonia forever. Is there anyone, any member of NOF and AFZH who can explain why it was necessary to have this war?

Much of our historiography today is artificially constructed to include Greek and foreign ideological determination: ELAS, EAM, Chetniks, martial institutions in Aegean Macedonia, etc. This brazenly falsified historiography is specifically designed to keep the Macedonian reader confused and in the dark regarding Macedonia’s history and the reality of this war. We were a small nation of people living in Greece and had no means of getting help from the outside, not even from Macedonians living in other countries… because it was a pointless war. We should have used our brains and hearts, our intellect to demonstrate to the world that we needed help, not arms. What did we expect would happen when we picked up guns and started shooting? How did we think the Greeks, even the whole world, were going to react to our armed aggression, especially after the war (WW II) had ended and people were looking forward to living in peace?

I am sorry to say this friend but we too are guilty of many sins…

Now let me ask you this: ‘By participating in this war did we cause the loss of our ethnic and historical status in Greek occupied Macedonia? Did we help the Greeks achieve their objectives to get rid of us once and for all?!’ Think about it! What did NOF and AFZH achieve by dragging us into a senseless war with no safeguards for our lives or future in our country? Very disappointing!

Passing through the phases of time, NOF and AFZH first served under the CPM/CPY and then under the CPG during which time many mistakes were made, which turned out to be detrimental to our people. Knowingly or unknowingly, what was done eventually led to our defeat and destruction. NOF and AFZH (CPM), by their own actions, proved that they were created without a clear political philosophy of their own, which was vital to the interests of the Macedonian people in Greek occupied Macedonia. This was confirmed not only by the outcome of events, but also by how Macedonians were treated. For example, while we were supposedly equals to the Greeks we were being referred to as ‘Slavo-Macedonians’; not what we wanted to be called but what the Greeks wanted to call us. We were referred to as ‘Slavo-Macedonians’ against our will, which left deep psychological wounds in the collective consciousness and souls of the Macedonian people living in Greek occupied Macedonia. What kind of equality was that? And why did NOF and AFZH not object to it? Probably the most painful thing to this day is the fact that even though we were led into oblivion and lost many lives and our homes, NOF, AFZH, CPM and the CNG fiercely defended their actions as justified. After the war many people thought that there was no justice in this world,” I said.

By now Krapov was no longer listening to me. He seemed as if he was deep in his own thoughts so I stopped talking.

FREE GREECE MILITARY NEWS: Greek Civil War ends on August 29/30, 1949.

DAG units have moved to Albania. They are being disarmed by Albanian authorities and placed in the Bureli and Elbasan camps. From October 1st to 5th, 1949 members of the Macedonian NOF and AFZH leadership, by order from the CPG and DAG General Headquarters, were being arrested under accusations from the CPG that they were Tito’s agents.

Greek Civil War brings Macedonian families countless tragedies

Krapov looked at me as if he wondered why I had stopped talking. This was my cue to continue, so I said:

“Five years of war, Macedonian families destroyed, homes abandoned, villages burned down… only churches remain standing… silent witnesses to a great tragedy... but do we Macedonians know any more than this about what happened, why it happened and who was behind this tragedy… this has been our fate! Unfortunately, the powers to be made sure that the time for finding the truth had stopped while our slavery continued… While the red storm was muted, the dirty slogans silenced… the call to escape intensified and we began to think dark thoughts… what had these ideological activists done to us? And then wondered: “Will we now lose our native hearth?!” This was genocide… and this is what the communists have done to us!

ЕДНОВЕКОВНО МОЛЧЕЊЕ (1913 - 2013) - Глава 4 - 13

Стојан Кочов

Да се бара логика во “братска”, подршка, по поделата на Македониjа (1913) и да се намамува Македонецот за “Обединета Македониjа”, по Втотарата светска воjна, со нашите горди идеолошки активисти, е триумф на “танцување во мрак”.

Зарем можеше некоj да смета дека (бугарската, jугословенска или грчката) власт била толку ступидна што би го вооружувала НОФ или кое било македонско ослободително движење, само и само да одвои дел од неjзината државна териториjа?

Знам дека, секоj разумен, ќе рече: Не! А тоа, се виде дека “братските, комунистички партии”: (jугословенската - КПJ и грчката- КПГ) не биле толку недоветни, да нč поддржуваат за да одделат дел од своjата проширена државна териториjа, со македонски дел.

Напротив, во таков случаj коjа било партиjа од наведените, а конкретно во Граѓанската воjна, НОФ и КПГ би биле прогласени за предавници, и како такви, осудени.

Пример: Ете што вели Гркот Ставрос Каркалецос, претседател на грчкиот центар за европски и меѓународни анализи: Jас како Грк, но и многу други овде, сметаме дека комунистичката партиjа на Грциjа тогаш одигра антигрчка улога, имаше изjава од воениот водач на партиjата во Втората светска воjна, Арис Велухjотис деке границите на Грциjа завршуваат каj Олимп.

Тоа е чиста пропаганда, но од кои причини?

За да привлече Славомакедонци во Граѓанската воjна против грчката воjска на страна на комунистите. И тоа се случи. Им беше ветено етничка замена на Славомакедонците кои живееа во Грциjа, но бргу го заборавиjа тоа грчките комунисти. Тоа беше ТРИК за да ги придобиjат на своjа страна против владата на Атина. (Види: “Еден век прогонство”.)

Таквите ТРИКОВИ доживеавме и од многу Грци; Захариjадис, Маркос, но и од многу членови на КПМ/КПJ, од 1943-1949 година, но посебно од Темпо, Колишевски, Узунов и многу други Македонци - викани “Егеjци”- со слава стекната (од КПМ/КПJ и КПГ), од jавањето на бесен коњ. Сите тие преку Идеолошка офанзива со своjот космополитизам или поданство (против македонската национална свест) страшно го разниша македонскиот староседелски корен; прво со свирепото погубување на комитите, а потоа и со поколението.

Крапов се крена, и со дланката си jа прочешла белата коса и ми вели:

“Чудна логика завладеа во Костурско од грчките и jугословенските комунист. Ако си против нив и ги штитиш комитите кои умираа за родната костурска грутка ни реката Белица не те пере. И обратно, ако си безрезервно за комунистите, тогаш не си само напреден и си со идеите на комунистите, добиваш и име на интернационале интелектуалец и интернационалист.

Со таквата интернационалистичка ориентираност на костурчанецот по сто години се игради нов човек, апатичен спрема тоа што му припаѓа, ама надвор од Костур. Сега раштркан по светот, духовно осиромашен и свесен замижува на сč. Како космополит живее со сеќавањата...”

Несфатливо е и ден-денес, како сме могле и самите (учесниците во редовите на ЕЛАС) да учествуваме во уништувањето на една компактна целина организирана од 64 костурски села, со повеќе од 9.800 вооружени македонски комити кои застанаа храбро и достоинствено против грцизмот и не сакаа да jа прифатат елинизациjата и да се откажат од националниот идентитет. Наместо да го валоризираме како национален отпор, во нашата историjа го оцрнавме преку сите можни идеолошки етикетирања. Но, што е за чудо, во новиот поход, пак масовно ги ангажираме (од сите тие што останаа живи или нивните синови. ), но сега пикнати во стапицата; како добри синови на Комунистичката партиjа на Грциjа.

Поjавата на комитите е невероjатен миг на македонската стварност. Наместо да имаме почит и достоинство спрема сопствениот народ, ние повторно влегуваме во политички игри со тие, кои наjмногу го носеа гревот за уништување на костурските комити.

Ако земеме предвид, дека во светот нема нациjа коjа срушила нешто што е било создадено (автохтоно) од сопствениот народ, тогаш ние Македонците сме први. Токму за гревот на уништените и прогонетите, но посебно за македонските костурски комити.

Се покажа дека секоjа идеологиjа, без исклучок, води до насилие на мислата и сега таквата идеолшка интимност и двоjните стандарди на душогризниците, Македонците ги правеа со различни визии, со различни копнежи за заземање на некаква положба. Се разбира дека во секоjа нова партиjа ги очекуваше – нов свет, помалку ред и доверба. Но, тоа преставуваше голема работа, да се доведе своjот народ во заблуда и да се пренасочи да jа очекува националната слобода од туѓинците.

Низ целиот период на воjните, за нас Македонците, илузиjата што jа проповедаа КПJ/КПМ и КПГ беше “како поjава и болест”.

Посебно, ние Македонците, членови во овие партии, со своето прекумерно пропагирање на сопствените илузии и мижење пред вистината, создадовме атмосфера во коjа повеќе од половина век се гордеевме наместо да се срамиме од сопствените неуспеси што ги уништивме комитите, го растуривме македонското семеjство, го изгубивме Костур и прадедовите огништа и над нас, токму од таа наша лојалност, е извршен и невиден геноцид.


Крапов ми вели: Кажими нешто за Граѓанската воjна, во коjа повеќе од 60 отсто бевте Македонци? И коjа ви беше целта на таа воjна? Дали навистина целта ви беше да jа обедините Македоиjа?

- Не! Тоа беше мамка поставена од КПМ/КПJ и КПГ, - му одговорив кратко.

Крапов, остана збунет и како да сакаше да ми рече: “Само толку?”

Се принудив да кажам сč што знам:

-Историјата на Граѓанската војна е исполнета со многу суровост кон Македонците под Грција и дека тие игри ги проектирале и воделе тогашните лидери на левите сили, посебно - КПЈ на чело со Тито и КПГ (во корист на нивните држави).

Од денешна историска дистанца (откако минаа херојските времиња и сме како полувековни заробеници), Граѓанската војна за нас Македонците, главно, може да се оцени обејктивно, само ако од неутрално стојалиште ги анализираме целите и резултатите на поттикнувачите и оформување НОФ и АФЖ, кои ни покажуваат дека тоа беше трагедија на затворен круг кој имаше туѓи цели.

Ете, зошто!

Пребегнатите баталјони од Егејска Македонија (односно повикани од Темпо) во Југославија, беа злоупотребени за туѓи цели. Веќе се знаеше дека по поделбата на сфери на влијание Грција припаѓа под западната сфера и беше јасно дека се работи за поголем зафат спрема нас, Македонците.

Сега, под раководство на КПМ/КПЈ, во Скопје, на 23 април 1945 година го отфрлија слоганот СНОФ (не Славомакедонци), ги оформија НОФ, АФЖ и НОМС и тргнаа во борба за светлите придобивки на македонскиот народ и како гаранција на таа борба стои КПЈ/КПМ - Југославија. Тоа официјално го изјавиле Колишевски и Цветко Узунов.

Но, дали Тито стоел зад таа борба на Македонците?

Повеќе од половина век се прикриваше, но во тајните документи од архивот на Тито (1) до кои дошол д-р Јовица Велјановски (види дневник од 23 септември 2013) е истакнато:


Што да се каже за Титовата тајна дејност? Во што се претвори таа дејност? На Грците им помогна свирепо да се изврши геноцид над Македонците.

На најсуров начин им се уништи животот на заведените Македонци и нивните семејства. Срамно одродување и откоренување од прадедовите огништа и не им беше дозволено да се вратат во своите огништа, затоа што не биле “Грци по род”.

Види повеќе за Граѓанската војна 1945-1949 г. во книгата: “Битките на македонските генерации под Грција низ туѓите идеологии.” Издавач Матица Македонска, 2013 г.

* * *


Целите на НОФ и АФЖ (кои беа поврзани со глобализацијата на светската идеологија) беа менувани во зависност под кој налогодавец припаѓаше НОФ и АФЖ, а нашата судбина беше во рацете на КПМ/КПЈ и КПГ. Резултатите на НОФ и АФЖ се крајно поразителни, рамни на национален пораз - геноцид. Го изгубивме народот, македонската исконска прадедова земја за навек. Уништен е националниот потенцијал со умислениот зафат “Педомазома” кој беше рамен на политички терор само над македонските деца. Како награда за нашето (само) жртвување во Граѓанската војна, ни беше доделен билет само за еден правец.


По Втората светска војна, повеќе од јасно е дека Граѓанската војна се изроди од комунистичкиот режим, односно лидерите Захаријадис, Тито и Сталин. Но, многу интересна комбинација е кога демагогијата и дневнополитичката пишувана историографија ќе се спојат. Тогаш настапува двојна изобличена историска стварност и нč прави лекомислени во верувањето дека Граѓанската војна (1945-1949) била епопеја (историски период и епохален настан) за нас Македонците. Но, ако пристапиме кон анализа на фактите, ќе видиме дека, на политички план преокупацијата на НОФ и АФЖ, била со систематска пропаганда да го мобилизираат народот, на лажен начин да им внесат порив за војна и да не го прашаат дали сака или не сака да војува, туку да го водат во чудни конфликт. Ние Македонците, треба да носиме историска вина, зашто дозволивме туѓинците да ни ги земат децата, оти со тој чин, дефинитивно засекогаш се запечати судбината, развојот на македонското семејство и куќата на Македонците под Грција. Има ли некој член од овие организации (НОФ или АФЖ) кој рекол:

- Зошто војна?

Во текстовите на нашата историографија вештачки се уфрлуваат грчки или туѓи идеолошки детерминирања: еласити, еамити, четници, боречки институции во Егејска Македонија. Според него, на македонските читатели дрско им се подметнувани фалсификуваните историски факти, со цел да бидат држани во заблуда во однос на македонската историја и реалност. Ние бевме мал народ во Грција, но и немаше никаков начин да ни помогнат нашите Македонци кои живееја во другите држави, бидејќи тоа беше и бесцелно. На светот не можевме да му се покажуваме и докажуваме со силата на оружјето. Нашата сила требаше да ни биде умот, вредноста - да си го задржиме огништето. Немавме интелектуален квантум, но имавме Македонци кои неизмерно си ја сакаа својата земја, а идеологијата преку идеолошките активисти успеа да нč насочи во самоуништување. Се случи она антитрадиционалното - македонско.



Резултатите на НОФ и АФЖ се крајно поразителни, рамни на национален пораз - геноцид.

НОФ и АФЖ минувајќи низ фазите на времето кога припаѓале под налогодавците КПМ/КПЈ и КПГ, грешеле и правеле големи гревови кон сопствениот народ. Свесно или несвесно сите нивни постапки, целокупното однесување и сите преземени (или непреземени) дејствија, нč доведоа кон национален пораз, односно кон самоуништување како краен резултат.Се покажа дека НОФ ие АФЖ (КПМ), беа без јасна изградена политичка филозофија за тоа кои беа виталните интереси на Македонците под Грција. Тоа ни го потврди исходот на настаните, бидејќи ние Македонците не ги афирмиравме најсветлите вредности на нацијата: од Македонци - во целата војна се изборивме како Славомакедонци, од националните симболи ни трага. Просто, македонскиот народ се најде фатен, спротивно на својата волја, а сето тоа остави длабоки психолошки рани во колективната свест и душа на македонскиот народ под Грција. Но, најболното е што до ден-денес тие (НОФ, АФЖ, КПМ и КПГ) кои нč поведоа во Граѓанската војна велат и жестоко се бранат дека било оправдано. По војната многумина сметале дека правдата на овој свет ја нема.

Стојан Кочов за време на Граѓанската војна со чин поручник во единиците на диверзантската бригада на ДАГ. Во главниот воен штаб под раководство на неустрашливиот полковник Андонис Врацанос (мај 1949 г. на фронтофската линија на планината Грамос)




Граѓанската воjна на Македонците им донесе безброjни семеjни трагедии

По пет години,се размрачува. Македонските семеjствата се растуриjа, куќи се обездетиjа, селата останаа уништени и опожарени, само црквите останаа неми сведоци... Но дали ние Македонците знаеме нешто повеќе за судбината наша. Времето на вистините запрело, нашето робување во поданството и црвената бура се стишува, валканите пароли престанаа, повикот за бегство се засилува, мрачните мисли на идеолошките активисти извршиjа геноцид и се чудиме; како и од гого го изгубивме родното огниште!? Зарем ова можеле да ни го направиле КОМУНИСТИТЕ!?
"Ido not want an uprising of people that would leave me at the first failure, I want revolution with citizens able to bear all the temptations to a prolonged struggle, what, because of the fierce political conditions, will be our guide or cattle to the slaughterhouse"
George S. is offline   Reply With Quote

Currently Active Users Viewing This Thread: 6 (0 members and 6 guests)
Thread Tools

Posting Rules
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is On
Smilies are On
[IMG] code is On
HTML code is Off
Forum Jump